مشتی علیگل که بود

مقدمه

ویکی‌پدیا (به انگلیسی: Wikipedia) یک دانشنامه اینترنتی چندزبانه با محتویات آزاد است که با همکاری افراد داوطلب نوشته می‌شود و مقالات آن می‌تواند توسط هر کسی که به اینترنت دسترسی دارد ویرایش گردد. نام ویکی‌پدیا واژه‌ای ترکیبی است که از واژه‌های ویکی (وب‌گاه مشارکتی) و انسیکلوپدیا (دانشنامه) گرفته شده‌است. میزبان‌های اینترنتی اصلی این وب‌گاه در شهر تامپای فلوریدا هستند. همچنین میزبان‌های اضافی دیگری هم در شهرهای آمستردام و سئول به این وب‌گاه یاری می‌رسانند.^[۴]

ویکی پدیای انگلیسی در تاریخ ۲۵ دی ۱۳۷۹ به صورت مکملی برای دانشنامهٔ تخصصی نوپدیا نوشته شد. هم اکنون پروژه ویکی پدیا توسط بنیاد غیر انتفاعی ویکی‌مدیا پشتیبانی می‌شود. ^[۴] مدخل‌های ویکی‌پدیا طبق مدخل‌های سالنامه‌ها، فرهنگ‌های جغرافیایی و رخدادهای روز هستند. هدف آن آفرینش و انتشار جهانی یک دانشنامهٔ رایگان به تمامی زبان‌های زنده دنیاست.

ویکی‌پدیا از پایان آوریل ۲۰۰۷ تاکنون، یکی از ۱۰ وب‌گاه برتر جهان از لحاظ شمار بازدیدکنندگان است که بیش از نیمی از بازدیدها به ویکی پدیای انگلیسی مربوط می‌شود. ^[۵] و تا این تاریخ تقریباً دارای ۲۲۶۰۶۷۱۳ صفحه‌است که از این تعداد ۷۱۸۸۷۳۷ مقاله می‌باشد. بیش از ۱۷۶۱۵۵۹ عدد از آنها به زبان انگلیسی، بیش از ۵۵۷۳۷۱ عدد به زبان آلمانی، بیش از ۴۸۳۲۴۵ عدد به زبان فرانسوی و بیش از ۳۷۳۲۴۶ به زبان لهستانی تعلق دارند. تعداد کل کاربران ثبت‌نام شده نیز تقریباً معادل ۷۰۷۲۵۷۳ نفر است که از میان آنها، ۳۶۲۲ نفر مدیر هستند. تا پایان آوریل ۲۰۰۷ از تعداد ۲۵۱ ویرایش زبانی ویکی‌پدیا، تعداد ۱۹۰ تای آنها بیش از ۱۰ مقاله دارد. ۱۰ ویکی‌پدیایی که بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ مقاله دارند به ترتیب عبارت‌اند از: انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، لهستانی، ژاپنی، هلندی، ایتالیایی، پرتغالی، اسپانیایی و سوئدی . ^[۶] ویکی‌پدیا  در برگیرندهٔ بيش از۱۹۰ زبان با بیش از ده مقاله بوده‌است. به طور کلی ویکی‌پدیا دارای ۲۵۱ گونه زبان ملل دنیا و بیش از ۷ میلیون مقاله‌است.^[۶]

ویکی‌پدیاهای موجود به زبان‌های خانوادهٔ زبان‌های ایرانی از این قرارند:

نسخه‌های ویکی‌پدیا به زبان‌ها و گویش‌های ایرانی

فارسی | فارسی تاجیکی | کردی | پشتو | زازاکی | گیلکی | مازندرانی | آسی

و اما هدف از مقدمه ي بالا:

شايد برایه صدمین بار بود که نام آهندان را در گوگل (موتور جستجو در اینترنت) جستجو می کردم. ولی در هیچ کدام از موارد قبل به این شکل متعجب نشده بودم. در اولین سطر از جستجو نام سایتی به نام ویکی پدیا دیده می شد (دفعات قبل همیشه در اولین سطر نام وبلاگ خبرهایی از آهندان بود ) که برایم خیلی جالب بود که یک سایتی درمورد آهندان نوشته باشد. خیلی کنجکاو بودم که چه نوشته است وارد سایت شدم و فقط به این جمله برخورد کردم:

"آهندان نام دهستانی است در بخش مرکزی شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران. مشت علیگل نوروزی آهندانی از بزرگان عالمان و مشاهیر آهندان بوده است وی فرزند اینک اهندانی بود "

نمی دانم چه کسی این جمله را نوشته است ولی یک چیز برایم سوال بود که مشت علی گل چه شخصیتی بود که در این دهستان  تنها از او نوشته اند و او را با عنوان عالم یاد کرده اند. یک چیزهایی از دور و اطراف شنیده بودم ولی کافی نبود به همین خاطر به سراغ یکی از نوادگان او رفته و از ایشان تقاظای همکاری کرده و ایشان نیز پذیرفتند:

جملات زیر نوشته هایی از آقای احمد نوروزی در مورد پدربزگ خودشان مشت علی گل نوروزی می باشد:

"معمولا در هر روستا یا قصبه یک یا چند خانواده نسل اندر نسل در آن روستا مقیم بودند که ریشه در تاریخ آن دیار دارد.

سه عامل باعث می شود که جمعیت روستا ها زیاد شود یکی توسط فرزندان آنها و دیگری توسط خویشاوندی و سومی توسط مالکان که روستاهای دیگر رعیت را برای آباد کردن زمینهای خودشان کوچ می دادند .

در روستای آهندان یکی از خانواده هایی که در تاریخ این دیار نقش داشته اجداد علی گل نوروزی می باشد که جدول زیر شجره خانواده آنهاست.

 نوروز علی     سمس حسن       پنجعلی          کوچعلی        علیگل

در میان آنها پنجعلی پهلوان ارزنده ای بود که از آن نقل شده است که روزی پهلوانی از خطه مازندران برای مبارزه با او در میدان کشتی به روستای آهندان سفر کرده بود به خانه پنجعلی رسید احوال او را گرفت. همسرش گفت که به سر مزرعه رفته است بی آبی بیداد می کرد . مسافر خسته بود ، بالشی خواست که در چینه خزانه برنچ (کندوج)  استراحت کند. به خواب رفت ، پنجعلی از مزرعه برگشته بود دید مردی قوی هیکل در حال استراحت خور و پوف او به آسمان می رود . همسرش گفت خسته است از راه دوری آمده است . آمده است تا عمر قهرمانی و یکه تازی تو را خاتمه بدهد. خود را آماده کن ، در استان ببر خیز مازندران حریف ندارد . پنجعلی نگاهی به همسرش کرد و گفت خیلی ها  آمده بودند و نتوانستند این هم یکی دیگر از آنهاست. کلاه او را بر داشت در زیر چوب افقی (کندوج) که همه بار و سنگینی کندوج روی آن بود گذاشت . گفت بیدار شد بگو پنجعلی آمده بود کلاه تو را زیر این چوب گذاشته تا تو برداری.

پهلوان هرچه سعی کرد نتوانست کلاه را بردارد . پس از نوشیدن یک فنجان چای داغ گفت من حریف پنجعلی نمی شوم. راه مازندران را پیش گرفت و پشت سر خود را نگاه نکرد و رفت.

(احمد نوروزی به همراه پدر بزرگ خود مشتی علیگل نوروزی)

علیگل نوروزی مردی با سواد بود و علاقه عجیبی به اهل بیت و پیامبر داشت و مقید به آنها بود. در دوران جوانی یکی از مداحان با اخلاص امام حسین (ع) بود و بارها دیدیم که  هرگاه نام امام حسین (ع) را می شنید گریه می کرد . او در زندگی سختیهای زیادی کشیده بود . همسر اولش که از اهالی گورندان به نام فاطمه مرادی بود در سن جوانی دارفانی را با داشتن 5 فرزند وداع کرد و همسر دومش هم اهل روستای بوجائیه بود که از او هم 5 فرزند که مجموعا 10 فرزند داشت. شغل اولش کشاورزی بود. شغل دومش قصابی و چای پزی بود که در زمانم ارباب رعیتی چندین بار مغازه اش را خراب کرده بودند .وی همچنین عضو دوره  اول خانه انصاف بود. بالاخره در ساعت 6 صبح روز سزدهم خرداد 1367 (ه.ش) و مطابق با هیجدهم شوال 1408 (ه.ق) آفتاب عمرش غروب کرد و او را با تشریفاتی به دارالسلام آهندان در قطعه دوم به خاک سپردند. روحش شاد و یادش گرامی. "

مشت علیگل از نگاه حاج علی مرتضی ابراهیم پور :

انسانی با ایمان و مومن  که دارای سواد آخوندی بود در عین حال یکی از مرثیه خوانان مسجد ما بود و در حدود 30 سال با ما هم دکان بود که از او بسیار راضی بوده و هیچ گله ای از او نداشته ام.

مشت علیگل از نگاه حاج گلعلی اسماعیل زاده :

انسانی بسیار خوب و کارگشا و سبب سرگیری عروسی بود .حرفه اش دکان داری بود که  قصابی و چایی پزی (قهوه خانه) داشت. دعاگر هم بود و در این رابطه بسیار شوخ  هم بود که یک بار یک نفر از او طلب دعاکرد و گفت:" خدا تی پیر بیامرزی یته دعا امره بکن" مشت علیگل در جواب گفت : "می پیر خدا بیامرزی نداره ما پول هدین". وبی ادبی است در اینجا بیان کنم:در سال 1326 من ازدواج کردم مشت علیگل دوبار با پای پیاده به خانه ی عروس  در كوره بر (خليل) رفته تا اسباب سرگیری ازدواج اینجانب باشد.در کل انسانی کارگشا و (کاربین)و خیر ودر کنار این مسائل مداح اهل بیت هم بود.و در آخر خدا همه رفتگان را بیامرزد.

به كوير گفتم کاش دریا بودی   

زیر لب زمزمه کرد آب را گل نکنیم

در این روزها که مزراع از بی آبی رنج می برند  و این قشر زحمتکش جامعه از وضع آینده ی محصول خود بی خبرند تمامیه کشاورزان با امید به نعمتهای خدای خود کارهای اولیه ی مزراع خود را انجام می دهند و این شعار را زمزمه می کنند. "خدایا به امید توییم و نه به امید خلق".

این تصاویر مراحله درست کردن تیم بیجار یا خزانه گیری است.

ریختن  یا فشوندن جو

پوشاندن خزانه بوسیله ی پلاستیک

هر جا كه هستيد يك آهندانيه نجيب باشيد

دوستان شما تا بحال به موقعيت ژئوپلوتيكي آهندان فكر كرديد؟ آيا مي دونين آهندان از نظر فراواني دانشجويان تو منطقه در صدره، آيا مي دونستيد آهندان چه شخصيبهايي رو تربيت كرده و به جامعه تحويل داده حالا در مورد آهندان بيشتر بدونيد:اهندان دهستاني در جنوب لاهيجان كه شامل 40 روستا و 472 خانوار و حدودا 1965 نفر جمعيت كه بيشتر مردم فرهنگي يا كشاورز يا تلفيقي از هر دو هستند دوست عزيز بدون اغماض اگر شما اسم آهندان رو تو تهران به زبان جاري كنيد مطمئنا افرادي به اين اسم واكنش مثبت نشون ميدن حالا چرا ؟ يه دليلش بر مي گرده به دوران دفاع مقدس كه نمي دونيد چه حماسه آفريني هايي كردن فكر مي كنم كل دهستان آهندان بالاي 20 نفر شهيد تقديم اين انقلاب كرده باشه دليل ديگرش هم اين سواد و دانش و فرهنگ آهندان زمينه كه اينجور مشهور شده مثلا ريس ثبت اسناد و املاك استان گيلان وريس سابق جهاد كشاورزي لاهيجان و افرادي از اين قبيل سمت هاي رياست و نظامي وانتظامي رو در افسا نقاط كشور مون دارا هستن . دليل سومش هم به خاطر طبيعت زيباي آهندانه، مثل آبشار مهي موشو و جنگلها و كوههاي سر به فلك كشيده زيباي اين دهستانه كه دل هر توريستي رو ميتونه بگيره دليل چهارمش هم بخاطر دانشجويان تراز اول و با استعداد اين خطه است ما فقط در مركز دهستان مون 6 نفر فوق ليسانس و استاد دانشگاه داريم و دانشجويان با مدرك ليسانس و كارداني ،فكر كنم ما به مرز سه رقمي رسيديم. دليل پنجمش به خاطر مردم حزب الهي و ولايت مدار اين سرزمين كوچك و محمدي فكر كنم باشه .پاسدارني كه اين پايگاه براي اين ملت تربيت كرده مي تو نه بسيار جالب باشه ، شما مي دو نستيد نماينده ولي فقيه در استان گيلان و كارشناس برتر قرآني در سطح استان آهندانيه؛ آيا مي دو نستيد بهترين قاريان استان و بهترين ...................وهزار و يك مورد از همين سرزمين پاك و مقدسه. باشد كه شماها هم براي اين مرز و بوم افتخار آفرين باشين

منبع: http://www.mehreahandan.blogfa.com/

مداحی عبدالعلی علیدوست  

عبدالعلی علیدوست یکی از مداحان قدیمی روستای آهندان به تازگی هوای جوانی به سرش زده و پس از چندین سال اقدام به خواندن کرده است. این مداحی بسیار زیبا به سبک بحرالطویل بوده و در اکثر گوشیهای بچه های آهندان می باشد. همچنین او قول داده است که در محرم امسال منتظر شاهکارهای او باشیم. انشاء ا…

اين فايل را مي توانيد از اين  آدرس استخراج كنيد. 

مداحی عبدالعلی علیدوست  

ابتکاری دیگر از بسیجیان آهندان

شاید این خبر رو  یک مقدار دیر برای  شما گذاشتم و دلیلش نداشتن عکس از این ماجرا بود. که خوشبختانه تازه به دستم رسید و شما رو با خبر کردم.

مراسم اربعین امسال بدون اغراق یک مقدار حداقل از نظر ظاهر با سالهای دیگر تفاوت داشت. هرساله اهالیه روستای آهندان، هیئت امناء، هیئت متوسلین به حضرت زهرا(س)، شورای اسلامی و پایگاه با همکاریه یکدیگر اقدام به برگزاریه ایام اربعین به مدت ده شب می نمایند که جدا از بارمعنوی این مراسم خود باعث وحدت و یکپارچگی بین احزاب داخل روستا می باشد. این مراسم  در اسفند ماه  86 به مدت ده جلسه که هفت جلسه آن بعد از نماز مغرب و عشا و سه جلسه آن بعد از ظهر برگزار گردید که جا دارد در همین جا از هیئت متوسلین به حضرت زهرا(س) آهندان که بیشترین زحمت را در این بین متحمل شده اند کمال تشکر داشته باشیم.

یکی از مواردی که اربعین امسال را با سالهای دیگر متمایز کرده بود ابتکاری بودکه جوانان بسیجیه آهندان به خرج داده بودند این بود که اقدام به درست کردن خیمه هایی نمادین به تعداد 72،که هر یک  از این خیمه ها به معنایه یاران امام حسین(ع) در روز عاشورا که در کل نمایانگر  سپاه امام حسین(ع)  بوده که همانطور در تصویر مشخص است آرایش جنگی به خود گرفته بودند و حزن و اندوهی عجیب در آهندان بوجود آمده بود و کیفیت امراسم امسال را دو چندان کرده بود

اينم عكس

یادبادآن روزگاران یاد باد

از راست:

 حاج درویش درویش پور -   حاج مرتضی شیخ پور-حسین پیله ور - جعفر علی خواه -حاج عیسی کریمی-حاج جواد شیخ پور

با عرض سلام  خدمت تماميه خوانندگان این وبلاگ. راستش این بار خواستم یه خاطره از یکی از بچه های آهندان برای شما تعریف کنم. شاید هم یه جورهایی میشه گفت یک سوتی. خلاصه هر اسمی که شما دوست دارید می تونید روش بذارید. اين مقاله رو تقديم مي كنم به تماميه كساني كه زياد سوتي مي دن. مخصوصا به بعضی از رفقای خودم. ازشما خوانندگان این درخواست رو دارم که حتما نظر بدین. جان من.

پیشخاله چیست؟

ما آهندانیها  در لهجه گیلکی خود به تفاله چای می گوییم پیشخاله. (شاید هم بعضی از روستاهای دیگر.  همانطور که می دانید تنوع لهجه در زبان گیلکی بسیار زیاد است بطوری که در بعضی از موارد حتی روستاهای مجاور دارای لهجه های متفاوت می باشند). خلاصه این توضیح کوتاه را داشته باشید تا به داستان بپردازیم.

داستان از این قرار است که یکی از بچه های آهندان به خدمت سربازی می رود. از قضا این رفیق ما که با شهر آشنایی کافی نداشته و هنوز در جو روستا بود در تقسیمات سربازی محل خدمت او با کمی خوش شانسی افسریه تهران می افتد(صمد به شهر می رود). ابتدا این بچه محل ما به عنوان گروهبان آموزش پادگان مشغول به کار می شود.که در این بین بعضی از این بچه تهرانیها آموزشی از لهجه گرفته تا دماغش اونو مسخره می کردند. پس از چند ماه شستن ضرف و ضروفه بچه هایه بالا خدمتی  بالاخره به عنوان امر بر فرمانده پادگان انتخاب می شود.(امر بر کسی است که  برخی کارهای کوچیک مسئول خودش مثلا دنبال نامه رفتن- نامه ی سربازهای دیگه رو گرفتن-گیر دادن به سربازهای دیگه و خلاصه مهمترین آون که به این رفیق ما مربوط میشه چایی آوردن برای فرمانده- این روهم باید بگم که ما گیلکها تویه این کلمه هم دخل و تصرف کرده و اونو به انبر تغییر داده ایم ) خلاصه روزهای خوب و بد برایه این رفیق ما می گذشت و تا یک روز که فرماندش از او یک لیوان چای خواست. یه توضیحی که یاد رفته بود این بود که این رفیق ما فکر می کرد که پیشخاله همان پشکل است(واویلا). این سرباز یه پا برای فرماندش چسبوندو رفت که براش چایی بیاره. موقع ریختنه چایی یه چند تا از این تفاله ها یا همون پیشخاله داخل لیوان موند. چایی رو برداشت رفت پیش فرماندش و یه پایه دیگه چسبوند و می خواست که دیگه سرهنگه بخاطر تفاله ها اونو بازخواست نکنه خودش  پیش دستی زد و  گفت: "ببخشید جناب سرهنگ یه چندتا پشکل تویه چاییتونه. از این بابت معذرت می خوام "

سرهنگه یه نگاهی به چایی کرد و گفت" یا ابالفضل، یعنی چی؟ پشکل تویه چایی چی کار می کنه " یه فریادی سره این رفیق ما کشید و گفت: "  ببر عوضش کن".

این رفیق ماهم که هنوز متوجه موضوع نشده بود یه پایه دیگه چسبوندو رفت. شب که رفت تو آسایشگاه و موضوع رو برای هم خدمتیهاش تعریف کرد تازه فهمید که چه سوتیه بزرگی داده.

اینم عکسی از همون سرهنگه و رفیق ما!!!!! 

این رفیق ما خدمتش نزدیکه دوساله تموم شده و قول داده دیگه از این سوتیها نده ولی من که بعید می دونم. از همین جا بهش سلام می رسونم و بهش میگم که حتما یه نظری برایه ما بفرسته که از بی نظری  داریم عقده ای می شیم.